بچه های دیروز .امروز. فردا

بجه های دیروز:

بیست وچندسال پیش در روز 21 ماه رمضان  خداوند دختر عزیزتر از جان را به ما عطا کرد (مامان شهد وشکر) وبعد از ظهر وقتی همسر وپسر عزیزتراز جان(بابای قند عسل)  که اون موقع یکسال وهشت ماه داشت برای ملاقات به بیمارستان امدندهردو نه اعصاب داشتن نه اخلاق ومن هاج وواج که چه اتفاقی افتاده ؟

من:چی شده؟

همسر:باهم دعوامون شده

من:چرا؟

همسر:وقتی داشتیم میومدیم هی از روی صندلی بلند میشد میخواست بیاد جلو فرمون وبگیره منم سرش داد زدم نشست سر جاش تا این جا هم دیگه جیک نزد حالا با من قهر کرده

من:عزیزم شما این کارا رو کردی؟

پسر عزیزتراز جان ما درحالیکه خجالت می کشید سرش را پایین انداخته بود

______________________________________________________________________________________

بچه های امروز:

در روز 21 ماه رمضان امسال قند عسل  (یکسال ده ماهه )گریه میکرد اونم چه جور ازنوع ضجه .به هیچ صراطی

مستقیم نبود میگفت منو بذارین زمین من وسط خیابو ن راه برم (وسط خیابون نه پیاده رو)

همسر سرش دادکشید (از همون دادی که سر باباش کشیده بود) مدیونید اگه فکر کنید که این بچه ساکت شد

یا خجالت کشیداوضاع هیچ تغییری نکرد که نکرد.بالاخره من وارد ماجرا شدم وبا سلام وصلوات وخرید چیپس

تقریبا موضوع خاتمه پیدا کرد

_____________________________________________________________________________________

بچه های فردا:

روز 21 ماه رمضان بیست و چند سال بعد بچه همین قند عسل حکم میکنه که :بابام باید چهار دست وپا وسط

اتوبان راه بره منم رو پشتش بشینم . میگید نه حالا ببینید من مرده شما زنده